Fonmiñá

Noticias

Galería

Ciclos

Enlaces

SENDA TORCIDA

Espectadores

Votos

Caixa Galicia – Día 21 – 8 tarde

Senda torcida (1962)

Nacionalidade: Española.
Produción: Cooperativa Cinematográfica Constelación.
Guión: E. Josa e S. Esteban.
Director: Antonio Santillán.
Fotografía: Salvador Torres Garriga.
Música: Federico Martínez Tudó.
Montaxe: Juan Luís Oliver.
Decorados: Juan Alberto Soler.
Intérpretes: Carmen Correa, Marta Padován, Gerard Tichy, Víctor Valverde, Luís Induni, Miguel Ligero, Fernando León e Ismael Merlo.
Laboratorios: Fotofilm.
Estudios: Iquino.
Metraxe: 2.435 metros.
Procedemento: B/N.
Paso: 35 mm.
Duración: 89 min.
Estrea: 4 de marzo de 1963, Madrid (Cine Gran Vía).
Distribución: Filmax.


Rafael é un obreiro que mantén relacións con Marcela, empregada dunha casa de modas. Influído por ela, que aspira a unha vida alegre e desafogada, Rafael ataca a un vixiante e apodérase do seu revólver. Despois de cometer un atraco nun cine, a parella marcha por separado a Barcelona. Marcela queda co botín e Rafael, urxido pola necesidade, comete un pequeno roubo nuns almacéns, onde descobre que é observado por un home, que o azar pon no seu camiño máis adiante. Chámase Silvestre e é un delincuente habitual, que enseguida convence a Rafael para que traballen xuntos.

Intento de emular as películas de cine negro norteamericanas a partir da variante da muller fatal que arrastra á perdición ó incauto de quenda, neste caso un Víctor Valverde que se prodigou pouco na pantalla grande. O personaxe de Marta Padován dista bastante dos ofrecidos no cine americano da década dos corenta por actrices como Jane Creer, Barbara Stanwyck ou Joan Bennet, todas elas inesquecibles mulleres fatais da pantalla, sendo se cabe máis destacables as presenzas de secundarios como Gérard Tichy e Miguel Ligero, este último algo afastado do seu xénero habitual de comedia.




Rafael es un obrero que mantiene relaciones con Marcela, empleada de una casa de modas. Influido por ella, que aspira a una vida alegre y desahogada, Rafael ataca a un vigilante y se apodera de su revólver. Después de cometer un atraco en un cine, la pareja se marcha por separado a Barcelona. Marcela se queda con el botín y Rafael, acuciado por la necesidad, comete un pequeño robo en unos almacenes, donde descubre que es observado por un hombre, que el azar pone en su camino más adelante. Se llama Silvestre y es un delincuente habitual, que enseguida convence a Rafael para que trabajen juntos.

Intento de emular las películas de cine negro norteamericanas a partir de la variante de la mujer fatal que arrastra a la perdición al incauto de turno, en este caso un Víctor Valverde que se prodigó poco en la pantalla grande. El personaje de Marta Padován dista bastante de los ofrecidos en el cine americano de la década de los cuarenta por actrices como Jane Creer, Barbara Stanwyck o Joan Bennet, todas ellas inolvidables mujeres fatales de la pantalla, siendo si cabe más destacables las presencias de secundarios como Gérard Tichy y Miguel Ligero, este último algo alejado de su género habitual de comedia.