Fonmiñá

Noticias

Galería

Ciclos

Enlaces

LA BARCA SIN...

Espectadores

Votos

Caixa Galicia – Día 22 – 8 tarde

La barca sin pescador (1963)

Nacionalidade: Española.
Produción: Teide, P.C.
Xefe de produción: Antonio Jover.
Guión: Alejandro Casona e José María Forn.
Director: José María Forn.
Fotografía: Ricardo Albiñana.
Música: Federico Martínez Tudó.
Montaxe: A. González Nicolau.
Decorados: Manuel Infiesta.
Intérpretes: Carmen Correa, Gerard Landri, Amparo Soler Leal, Julián Ligarte e Ángel Lombarte.
Estudios: Iquino.
Metraxe: 2.160 metros.
Procedemento: B/N.
Paso: 35 mm.
Duración: 77 min.
Estrea: 2 de novembro de 1964, Madrid (Cines Gayarre, Palace, Pompeya e Rosales.
Distribución: Mundial Films.
Lugar de rodaxe: Puerto de la Selva (Xirona).

Un financeiro ve como cae na bancarrota máis miserable. Todo se derruba ante el ata que recibe unha visita inesperada: o Demo en persoa. Este proponlle un trato, devolveralle os cartos, as súas accións subirán, a súa empresa volverá a ser a máis importante a cambio de que mate telepaticamente a un home. O financeiro acepta o trato e o asasinato cométese na persoa dun pescador. O Demo cumpre a súa palabra pero a el vanlle saltando os remordementos e decide coñecer á viúva da súa vítima.

Segunda adaptación cinematográfica da obra teatral homónima de Alejandro Casona a cargo de José María Forn, un dos artífices da Escola de Barcelona. A anterior versión foi dirixida en 1950 polo arxentino Mario Soffici.




Un financiero ve como cae en la bancarrota más miserable. Todo se derrumba ante él hasta que recibe una visita inesperada: el Diablo en persona. Este le propone un trato, le devolverá el dinero, sus acciones subirán, su empresa volverá a ser la más importante a cambio de que mate telepáticamente a un hombre. El financiero acepta el trato y el asesinato se comete en la persona de un pescador. El Diablo cumple su palabra pero a él le van saltando los remordimientos y decide conocer a la viuda de su víctima.

Segunda adaptación cinematográfica de la obra teatral homónima de Alejandro Casona a cargo de José María Forn, uno de los artífices de la Escuela de Barcelona. La anterior versión fue dirigida en 1950 por el argentino Mario Soffici.